Fietsproef of inspanningstest
Wat is een fietsproef?
Bij een fietsproef wordt er een elektrocardiogram (ECG) tijdens de inspanning gemaakt. Bij een ECG in rust zijn afwijkingen niet altijd te zien. Bij een inspanning moet het hart harder werken. De nood aan energie en zuurstof van het hart stijgt. Eventuele afwijkingen worden daardoor beter zichtbaar.
Het verloop
Voor dit onderzoek dient u in ontbloot bovenlichaam plaats te nemen op een hometrainer.
De verpleegkundige plaatst 10 elektroden op de borstkas en rug. En hangt ook een bloeddrukmeter aan, hiervoor krijgt u een manchet rond de arm.
Om de geleiding van de signalen te verbeteren zal men gebruikmaken van contactspray die op de huid wordt verstoven. Deze voelt koud aan.
Bij de start, en op regelmatige momenten tijdens de inspanning, zal er een bloeddrukmeting worden uitgevoerd.
De verpleegkundige stelt een protocol in voor de inspanningstest afhankelijk van uw vermogen.
Men zal aangeven wanneer u mag beginnen te fietsen. U dient aan een continue snelheid van 50 tot 70 rotaties per minuut te fietsen. U start aan een lage weerstand die geleidelijk aan opgebouwd wordt tot u uw maximale capaciteit bereikt heeft. Wanneer u uw maximale capaciteit bereikt heeft, wordt de test beëindigd. De weerstand wordt dan terug verlaagd naar de startwaarde.
Via de elektrodes worden de elektrische signalen van het hart opgenomen en omgezet in een grafische weergave op een beeldscherm tijdens de proef.
Het doel van een fietsproef?
Aan de hand van het resultaat van de fietsproef kan de cardioloog de werking van uw hart beoordelen.
Het ECG tijdens de fietsproef toont onder andere informatie over het hartritme, de aanwezigheid van een infarct of restverschijnselen van een oud infarct en of je hart op dat moment voldoende zuurstof krijgt.
Het doel van dit onderzoek is om het lichamelijk inspanningsvermogen te bepalen, de oorzaak van klachten in de borststreek te achterhalen, ritmestoornissen te beoordelen of het resultaat van een dotterbehandeling of bypassoperatie te controleren.
